11. کار شیخ نزار: پاسخ به کسانی که شغل او را دستاویز طعن بر او می‌سازند

از عجیب‌ترین انتقادهایی که به شیخ نزار وارد شده، تلاش برای طعن زدن بر او تنها به این دلیل است که برای گذران زندگی کار می‌کند. چنان‌که نقل شده، شیخ نزار کاری دشوار و بدنی انجام می‌دهد و از آن روزی حلال به دست می‌آورد تا خرج خانواده و فرزندانش را بدهد.

با این حال، برخی کوشیده‌اند همین امر را دستاویز طعن بر او قرار دهند و شغل او را در برابر درس دادن یا دیگر فعالیت‌های مربوط به طلب علم و نشر آن قرار داده‌اند. ظاهراً به گمان آنان، داشتن کاری دشوار برای کسب روزی و تأمین خانواده به نوعی از جایگاه انسان به‌عنوان طالب علم یا معلم علم می‌کاهد.

این به‌راستی معیاری عجیب است. از چه زمانی کسب روزی حلال و تأمین مخارج کسانی که انسان سرپرستی‌شان را بر عهده دارد، نقصی در اهل علم بوده است؟ کار مباح از علم و فضل و جایگاه انسان نمی‌کاهد؛ و آموزش دادن یا طلب علم نیز اقتضا نمی‌کند که انسان کار شرافتمندانه را رها کند و سربار مردم شود.

بلکه آمادگی شیخ نزار برای تحمل کار دشوار به‌منظور تأمین خانواده‌اش، نشان‌دهندهٔ بی‌نیازی او از مردم و آمادگی‌اش برای کسب روزی با تلاش خود است. در این هیچ مایهٔ شرمی نیست. شرم در آن است که وسیله‌ای شرافتمندانه برای کسب روزی حلال، تنها به خاطر میل به ساختن طعنی بر یک عالم، به عیبی ادعایی تبدیل شود.

منابع

شگفتا از طعن زدن بر علما به خاطر کسب روزی حلال (شیخ نزار السودانی به‌عنوان نمونه)

شیخ ابو عبدالرحمن بن موسی التونسی

بازگشت به بالا